كتيبه‌هاى امامزاده محسن گذر چهارشنبه‌اى چهارشنبه‌اى در گذشته يكى از گذرهاى محله سبز مشهد و بقولى سرپير محسوب مىشد كه در شرق آن بقعه امامزاده محسن پسر موسى بن جعفر قرار مىگرفت . اين امامزاده را در اسناد تاريخى منطقه از جمله در مصالحه‌نامچه جمادى الاول سال 1280 ه كه متعلق به كربلائى محمد حسين پسر شريف بيگ يساقى مىباشد ، « شاهزاده محسن مشهور به معصوم زاده چهارشنبه » معرفى نموده است . 56 اين بقعه چندين دفعه از جمله يك بار بطور كامل در زمان فتحعلى شاه قاجار توسط نظر على خان سردار اشرف تعمير و ترميم شد . وى به همين منظور كتيبه‌اى سنگى متعلق به سال 1234 ( بيست و سومين سال حكومت فتحعلى شاه ) را از خود بيادگار باقى نهاد كه هنوز بر ديوار امامزاده نصب است . اين امامزاده بار ديگر در سال 1345 خورشيدى تعمير شد ، مخصوصا بام سفالى و چوبين آن‌را خراب و در نماى آن هم تغييرات كلى بوجود آوردند طورى كه كتيبه گچى به خط نستعليق آن از بين رفت . در ضلع شمال غربى اين بارگاه به فاصله حدود 20 مترى ، هم‌اكنون خانه‌اى وجود دارد كه محل دفن حسين واعظ استرابادى است . درباره وى محمد صالح استرابادى چنين نوشته است : « وى در اوائل دولت صفويه عموما و در عهد شاه صفى رفع مقاعه خصوصا بوده . . . كتب بسيار و مطالب بيشمار داشت . از اهل فضيلت و در سخنورى ، منطق اهل روزگار در استراباد بود . در كتابخانه‌اش مصنفات بسيار داشت كه همه را وقف بر اولاد و بعد بر طلبه علوم استراباد نمود . وى سرانجام به شهادت رسيد . مرقد شريفش در حظيره ( چهار ديوارى ) مخصوصه در استراباد در گذر سرپير است كه در زمان حيات خويش به جهت دفن خود آماده فرمود . او در سال 1082 شهيد شد و هنوز ( 1294 ه . ق ) آن بقعه مباركه و بناى شريف برقرار و معروف است » . 57 وى را يكى از خوشنويسان قرن 11 ه و عصر خويش هم معرفى نموده‌اند . 58 بر مرگ وى يكى از شاعران استرابادى بنام « عازم استرابادى » شعرى را سرود كه بر سنگ مزارش ثبت و حك نمودند . اين سنگ تا اواسط دهه سى خورشيدى بر ديوار غربى بقعه‌اش رو به مشرق بود . 59 در سالهاى اخير ( 1382 خورشيدى ) در زمان تعمير اين خانه ، سنگ وى را از لاى جرز خانه بيرون آوردند و وراث وى ( خانواده فلسفى ) آن‌را به موزه سنگ گرگان سپردند . متن سنگ چنين است :